Verandering

Ernestina Gӧdeken

“Verbeter de wereld, maar begin bij jezelf”. Een uitdrukking die we allemaal kennen. Blijkbaar is het kennis hebben ervan bij lange na niet voldoende om de verandering daadwerkelijk te weeg te brengen. De wereld is ook geen makkie. Wie ooit had gedacht dat die in zijn eentje die wereld kon veranderen, is ondertussen of wijzer geworden of ligt onder de zoden.

Verandering neemt tijd. Heel veel tijd! Daar komt ook nog geduld bij kijken. Vooral zaken die heel diep geworteld zitten, vergen veel van onze energie. En daarop zijn mensen vaak te weinig of helemaal niet voorbereid. Het kan ook zijn dat ze eigenlijk diep van binnen helemaal niet willen veranderen. En het überhaupt veel gemakkelijker vinden om dingen bij het oude te laten, want dat is vertrouwd en daardoor veilig. Het neemt meer dan een voornemen alleen, om voor jezelf te bepalen, dat iets aan verandering toe is. Dan zal je moeten nagaan, wat wil je dan wel dat de situatie is, en wat zal je eraan moeten doen om het daartoe te leiden. Laat me niet te filosofisch worden, maar het duidelijker maken met voorbeelden.

Aangezien we vaak sneller leren uit voorbeelden die rolmodellen geven, is het niet meer dan logisch dat als we zelf rolmodel willen zijn, we erop dienen te letten wat we als voorbeeld stellen. Simpel, als je niet wil dat je kinderen bijvoorbeeld discrimineren, dan zal je zelf het levende voorbeeld moeten zijn van antidiscriminatie op alle gebieden. Dan kan je niet de ene keer wel en de andere keer niet discrimineren. Het maakt niet uit of het gaat om ras, geloof, kleur, seksuele geaardheid of noem maar op. Geef ze genoeg voorbeelden, en het liefst van jongs af aan, over hoe het anders kan, en de verandering in hun denken zal geheid komen. Of nog simpeler. Milieuvervuiling, een issue waar we al tig jaren mee kampen. Wil je je omgeving bijbrengen dat het vuil in de ton hoort, doe dan ook consequent altijd je rommel in de vuilniston. Je kunt anderen geen zaken bij brengen, waar je zelf mee in gebreke blijft.

Brengt mij dan op de eigenlijke drift voor mijn verhaal vandaag. De politieke scenario’s die worden opgevoerd. Elke dag weer voldoende om je mee bezig te houden. Tenminste als je die herhalingen van herhalingen nog wilt volgen. Er worden V-plusjes en V-minnetjes gevormd. Er lopen mensen weg bij hun vaste stekkie en komen daarna onder voorwaarden weer aan de onderhandelingstafel zitten. Iedereen geeft zijn mening en commentaar op deze of gene situatie. En ondertussen snelt de trein onverkort naar zijn eindbestemming, de verkiezingsdag! Misschien ligt het aan mij hoor, maar echt eerlijk, mi no e sji no wan verandering! (Ik zie geen enkele verandering). Die hele “same old story” is zo eentonig geworden. Net een vastgelopen grammofoonplaat. Veertig jaar geleden stonden ze ook schreeuwend op podia hun ‘politieke waar’ te verkopen. Scholden ze net zo faja op elkaar als nu. En liepen ze ook huis aan huis iedereen op het laatste moment te overtuigen van wat ze zo super beter zouden doen als ze eenmaal in het zadel zaten.

Als je genoeg “diekt” naar de achterliggende daden van degenen die je onderuit wil halen, zal je altijd wel iets vinden dat met een beetje vernuftigheid tegen de persoon kan worden gebruikt. Wat maak je dan anders dan die schreeuwlelijkerds die al decennialang hetzelfde doen? Begrijpt u nu waarom zo velen in hun dagelijkse doen absoluut niet willen praten over politiek. Discussie gelijk uitgesloten.

De voorbeelden die ons worden gepresenteerd zijn geen van allen om over naar huis te schrijven. Als de ene partij iets negatiefs over je presenteert, presenteer jij gewoon dubbel zoveel troep, graag schreeuwend en scheldend om de ander van repliek te dienen. Je kunt van alles zeggen of schrijven, en gaat het daarna schaapachtig rectificeren. Maar het is een keus toch! Je kunt ervoor kiezen om je eigen ding neer te zetten. Duidelijk genoeg dat er geen misverstanden ontstaan over waarvoor jij staat als individu, als groep, of zoals nu heel erg belangrijk is als partij- of partijcombinatie. Je kunt ervoor kiezen om het voorbeeld te zijn dat luid en duidelijk de weg kiest van de verandering. En laat het duidelijk zijn, dat ik met luid niet bedoel schreeuwend! Dat je het levende voorbeeld bent van wat ‘anders’ is.

Waar ik vandaan kom werd je van alles geleerd met weinig woorden. Niet alleen boekjes, maar levenslessen. De voorbeelden en correctieve leiding kwamen van echte rolmodellen. Laat u zich daarom niet (mis)leiden door alle toneel welke nu wordt opgevoerd. Prik erdoorheen, want de verandering komt pas als we er ready voor zijn. Tot dan kan je alleen werken aan je eigen kleine stukje verbetering van die grote wereld.

Ernestina Gödeken
PALU

Disclaimer

  1. Een column heeft een maatschappelijke functie in een democratische samenleving.
  2. Columnisten schrijven op eigen titel en onder eigen verantwoordelijkheid.
  3. De publicatie van een column op Suriname Herald, houdt niet in dat Suriname Herald de inhoud van de column onderschrijft.
  4. Suriname Herald is gelet op het bij punt 3 genoemde, niet aansprakelijk voor de inhoud van een column.
  5. Suriname Herald erkent de auteursrechten van columnisten op de inhoud van hun column.
  6. Gelet op de auteursrechten van columnisten op hun column, kan Suriname Herald op verzoek van derden niet overgaan tot verwijdering van een column.
  7. Indien derden het niet eens zijn met de inhoud van een column, dienen zij tot een vergelijk te komen met de columnisten. Eventuele procedures dienen gevoerd te worden tegen columnisten, niet tegen Suriname Herald.

VANDAAG