Ieder volk krijgt de leider die het verdient

Print Friendly, PDF & Email

Wat hebben Surinaamse politieke leiders gemeen? En hoe werkt ons parlementair systeem? Zijn onze assembleeleden karaktervolle, gewetensvolle en integere volksvertegenwoordigers die het lands- en volksbelang serieus nastreven: het belang van het volk, nationaal belang optimaal dienen? Hoe deskundig zijn onze volksvertegenwoordigers en wat is hun opleidingsniveau?

Onze politieke leiders reageren allemaal vanaf grote hoogte, lijken onaantastbaar en lijden aan grootheidswaanzin. Zij maken land, economie en parlement ondergeschikt aan hun leiderschapspositie. Zij gebruiken en misbruiken de kiezers als stemvee en na democratisch gekozen te zijn, trekken ze de macht naar zich toe en kronen zichzelf tot alleenheerser.

Politieke leiders hebben allemaal een politieke partij achter zich staan, maar deze is slechts een vehikel om mee te kunnen doen aan het democratische proces. Via het kiezersvolk dat als stemvee wordt gebruikt en misbruikt, de verkiezingen en veel geklungel met kiesstelsel, wetten, regels, overloperij en politieke hoererij vestigen, verbreden en verlengen zijn hun macht.

Zowel politieke leiders als volksvertegenwoordigers vermengen 24 uur per dag publieke en privézaken (ambtenaarjob met twee of meer ambtenarensalarissen en staatspensioenen, dienstvoertuig, diensttelefoon met internet, inpikken van waardevolle staatsdomeingronden, verkopen van bouwkavels en koopwoningen, zandafgravingen, leveren van goederen en diensten aan de overheid enz. Onze volksvertegenwoordigers zijn altijd een verlengstuk van de coalitieregering en dragen allemaal een ambtelijk gewaad met vorstelijke ambtelijke salarissen en staatspensioenen. De staat Suriname, dat zijn zij tenslotte.

Onze politieke leiders eigenen zich allerlei rechten, staatspriviliges en vorstelijke salarissen toe, verkeren graag in hoog gezelschap, omringen zich met zeer corrupte, hebzuchtige zakenlieden om nog belangrijker te lijken en binden vrouwen aan zich middels aanstellingen in topstaatsfuncties. Macht corrumpeert, macht erotiseert ook! En ondanks alles, het volk adoreert ze. Misschien worden ze weggestemd of weggestuurd, maar dan kiest het volk een verglijkbare macho (volksmenner, allemansvriend) als opvolger. Waarom? Omdat onze kiezers, het stemvee opgesloten zit in zijn eigen etnische en religieuze tradities (hokjes) in plaats van verantwoordelijk burgerschap te tonen en te verwerven.

Ieder volk krijgt de leider die het verdient. Ons politiek establishment vanaf 1975 tot en met heden heeft zich kunnen handhaven en zichzelf, hun loyale partijgenoten, familie en vrienden buitensporig, schandalig met staatsmiddelen kunnen verrijken, omdat onze politieke leiders en hun partijloyalisten niet het belang van de staat Suriname dienen, maar altijd prioriteit hebben gegeven aan eigen privébelangen en partijbelangen. De machteloze kiezers zijn verplicht in de gunst te gaan staan bij hun partijleiders om ook een graantje te kunnen meepikken (“accomoderen” met overheidsjobs, overheidsgunsten, bouwkavel, vergunningen, leveren van goederen en diensten). Het patronagesysteem van onze politieke partijen met de bijbehorende etnische (hokjes)politiekvoering van verdelen en heersen is vanaf de koloniale tijd tot heden door alle politieke partijen in stand gehouden en mede hierdoor de kiezers als stemvee gebruikt, afhankelijk, aanhankelijk, aanhalig, monddood en machteloos gemaakt.

Er is geen sprake van een verantwoordelijke samenleving, van politieke verantwoordelijkheid van onze politieke leiders (hun partijbestuursorganen) van hervorming en verbetering van de sociaal-economische structuur van het land. Het streven is nooit gericht geweest op het vestigen van goed, rechtvaardig bestuur en corruptievrij staatsbestuur. Er is nooit sprake geweest van een rechtvaardige ordening van staat en bestuur met rechtvaardige wetten, check and balances, rule of law, ter vestiging van “good governance”, ter realisatie van een florende toekomst en welvaart en welzijn voor de algehele natie. Het proces van politieke democratisering en het debat over staatsrechtelijke-bestuursrechtelijke-burgerschapswaarden en normen, deugdelijk en rechtvaardig staatsbestuur is nooit op gang gekomen.

Opeenvolgende regeringen, de politieke elite, het bestuursapparaat van politieke partijen hebben vanaf 1975 willens en wetens de controle- en verantwoordingsfunctie van onze staatsinstellingen ondermijnd. De Rekenkamer, CLAD en het Planbureau zijn goede voorbeelden. Ook de systematische en permanente verzwakking en disfunctioneren van de rechterlijke macht en het Openbaar Ministerie zijn daar goede voorbeelden van. Het onbeperkt graaien, inpikken van waardevolle staatsdomeingronden (landbouwarealen, industrieterreinen, productieterreinen, regeringsgebouwen) wegens het ontbreken van een Wet ruimtelijke ordening met bestemmingsplan, het ontbreken van de Wet openbaarheid van bestuur is door de politiek moedwillig ter eigen voordeel in stand gehouden. Mede hierdoor zijn de corruptiegraaicultuur in het staatsapparaat, bestuursorganen van politieke partijen, politieke leiders en in alle geledingen van onze samenleving zeer moeilijjk uit te roeien. Ook onze volksvertegenwoordigers van de coalitie hebben zich altijd als verlengstukken van de regerende coalitie – ter behartiging van partijbelangen en eigen, privébelangen – gedragen en nooit het nationaal belang prioriteit gegeven.

Het dienen van eng etnische belangen door etnische politieke partijen blijkt uit de in 1987 ingevoerde grondwet en het kiesstelsel van Suriname waarin de presidentiële dictatuur is ingevoerd en vastgelegd, de onafzetbaarheid van de president en vicepresident ook is vastgelegd, de ministeriële verantwoordelijkheid is opgeheven en het parlement (De Nationale Assemblee) tot een goed betaalde machteloze “poppenkast” is verheven (muppetshow) en alwaar volksvertegenwoordigers zich meer bezighouden met onder andere buitenlandse reizen op staatskosten, het inpikken van waardevolle staatsdomeingronden en het maandelijks ontvangen van vorstelijke staatssalarissen. Vijftien jaar regeringsmacht van de moraalridders Venetiaan (NPS) en Sardjoe (VHP-Shantipolitiek) hebben hierin geen wijzigingen en verbeteringen gebracht. Integendeel, zij hebben hun vorstelijke staatssalarissen en staatspensioenen met 100 procent doen verhogen, buitensporige luxe staatsprivileges bij wet doen vaststellen, levenslang voor zichzelf en hun gezinsleden. Alles op staatskosten en levenslang.

Dit is het manipulatiesysteem waarin ons land vanaf de politiekvoering in 1950 rouleert en steeds in een (politiek) vicieuze cirkel van etnische (hokjes)politiek voering, verdeel- en heerspolitiek, politieke hoererij, staatscorruptie, fraude, misbruik van macht, functies en gezag, graaicultuur in het staatsapparaat blijft rouleren. Wie zal het doorbreken? De volkswil of de volkswoede? Morele herbewapening moet starten in al onze politieke partijen, hun leiders en hun bestuursapparaat. Goede, goed opgeleide, integere, fatsoenlijke, beschaafde mensen met een moreel kompas hebben geen wet nodig om verantwoordelijk, eerlijk, opbouwend en rechtvaardig te handelen.

Leendert Doerga

Disclaimer

  1. Suriname Herald respecteert de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Suriname. Een ingezonden artikel kan niet worden gebruikt om personen door het slijk te halen en ongefundeerde beschuldigingen aan het adres van personen te uiten. Een ingezonden artikel waarin voornoemde zaken zijn opgenomen, wordt geweigerd.
  2. Suriname Herald kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van een ingezonden artikel. De auteur is volledig aansprakelijk voor de inhoud van zijn artikel.
Voor het opnemen van een ingezonden artikel gelden de volgende voorwaarden.

VANDAAG