Een eerder gegeven boodschap wil ik herhalen

Print Friendly, PDF & Email

Wat is mensenrechten schennis? Zolang de dossiers van de Nederlandse overheid die over onder andere de jaren tachtig van Suriname gaan, op slot zitten tot 2060, is er naar mijn idee geen eerlijk proces aan te vangen over 8 december en moeilijk een waarheids- en verzoeningscommissie in te stellen die over de donkere bladzijde uit de geschiedenis van Suriname gaat. Dan is dit een van de gegevens erbij waarom de nabestaanden van de slachtoffers uit die tijd nog steeds geen antwoorden hebben. Dat kan als een vorm van mensenrechtenschennis worden gezien als men die gebeurtenissen uit de jaren tachtig als mensenrechtenschennis aanmerkt. Als men suggereert, dat in een ander democratisch land in 2017, de rechten van de mens worden geschonden terwijl je op het internet zo kunt uitzoeken dat dit niet het geval is, dan klopt er iets niet.

Het klopt dat bijna heel Suriname geschrokken is van het optreden van de ME tijdens een demonstratie van diverse vakbonden en andere organisaties die verandering willen van diverse politieke besluiten in deze economische crisis. Maar we weten als Surinamers dat het door de politie zelf meteen na de arrestaties, is opgelost. Dan hoort deze actie absoluut niet meer thuis bij schending van de mensenrechten. Er is zelfs daarna geen klacht ingediend tegen de politie door diverse slachtoffers. Ze hebben altijd positief met de politie samengewerkt en willen dat voor de toekomst ook behouden, was hun uitleg nadien.

Dan het verbieden van de demonstraties is niet gebeurd. Volgens de wet op dit moment, die Nederland nog heeft gemaakt in het verleden, staat in de politieverordening dat men een protestactie moet aanvragen als het van tevoren is gepland. Moet in Nederland ook om de veiligheid van de demonstranten te garanderen door de politie. Zo heeft de burgemeester van de stad Rotterdam een bijeenkomst van Turkse emigranten met hun politieke leiders uit Turkije niet door laten gaan, omdat men de veiligheid in de stad niet kon garanderen.

De organisatoren voor de 20 mei manifestatie hebben een vergunning in de stad aangevraagd voor 20.000 mensen van 10.00 uur in de ochtend tot 23.00 uur in de avond en voor het bouwen van een open podium, zoals districtscommissaris Nerkust heeft aangegeven. Het Kerkplein is daar veel te klein voor.

In Nederland mag men ook niet demonstreren op het Binnenhof en voor het paleis van de koning. Dus dat de heer Heldert het raar vindt dat men niet op het Onafhankelijkheidsplein mag demonstreren uit veiligheidsoverwegingen, is niet echt te begrijpen. In Nickerie moest de districtscoördinator het ook bepalen. Er waren daar al grote activiteiten gepland op de dagen van de diverse aanvragen van demonstreren en men had te weinig politie daarvoor om de veiligheid te garanderen. Men mag het met deze beslissingen van de dc’s niet mee eens zijn, maar er is geen sprake van weigering van het recht om te demonstreren. Dus zijn hier de mensenrechten niet geschonden.

Dan is er nog een feit dat enkele issues na de demonstraties die door enkele vakbonden zijn georganiseerd in een dialoog met de huidige regering zijn opgelost voor 20 mei.

Graag wil ik op de speech van Michael Gahler, lid van het Europees Parlement (EVP-fractie), zoals uitgesproken op woensdag 28 november 2012 tijdens de EU/ACP-conferentie te Paramaribo, terugkomen. Die ik ook als bijlage zal toevoegen.

Twee citaten hieruit zijn:
“De betrekkingen tussen de Europese Unie en de ACP-landen zijn geen voortzetting van de koloniale banden, want de koloniale tijd vormt geen goed voorbeeld van verhoudingen tussen twee gelijkwaardige partners. Het zou goed zijn als de politieke dialoog tussen de voormalige kolonisators en de nu zelfstandige oud-koloniën plaatsvindt in het kader van gelijkwaardig partnerschap. Concreet gezegd, ik zou willen dat ook de dialoog tussen Suriname en Nederland weer op gang komt, niet in de laatste plaats omdat bijna de helft van de Surinaamse bevolking in Nederland woont. Als Europese waarnemer is mijn indruk dat op tal van terreinen, zoals op cultureel, justitieel en taalkundig gebied, zeer intensief wordt samengewerkt, maar dat het op het hoogste politieke- en diplomatieke niveau het aan een goede samenwerking ontbreekt. Het is de taak van beide zijden om de huidige problemen in wederzijds vertrouwen aan te pakken.”

“Ik zou me kunnen voorstellen dat de opening van de archieven uit de jaren tachtig als een positief gebaar vanuit Nederland zou kunnen worden gezien.”

Ik hoop dat deze boodschap vanuit de EU uit 2012 opnieuw over gaat komen.

Marie-Louise Vissers
mawinisuriname@gmail.com

Bijlage 1

Rede van Michael Gahler, lid van het Europees Parlement (EVP-fractie), zoals uitgesproken op woensdag 28 november 2012 tijdens de EU/ACP-conferentie te Paramaribo.

Voorzitter, zoals de minister uitvoerig gezegd heeft, is de samenstelling van de Surinaamse bevolking zeer divers. Het lot (van de geschiedenis) heeft dit diverse gezelschap bijeengebracht. Deze bevolkingsgroepen moeten op een harmonieuze manier met elkaar zien samen te leven en doen dat ook daadwerkelijk. Zoals in iedere samenleving gaat dit wel met vallen en opstaan. Momenteel zie je hoe dit land bezig is met het verwerken van de recente geschiedenis, met name vanaf de periode na de onafhankelijkheid in 1975. 

Een democratische rechtsstaat is in ieder land onontbeerlijk. Niet alleen een gelijke toegang tot de sociale dienstverlening is van grote waarde, ook het beschikken over een onpartijdige en onafhankelijke rechterlijke macht in een goed functionerende rechtsstaat is van wezenlijk belang. Een staat waar niemand boven de wet staat. 

De betrekkingen tussen de Europese Unie en de ACP-landen zijn geen voortzetting van de koloniale banden, want de koloniale tijd vormt geen goed voorbeeld van verhoudingen tussen twee gelijkwaardige partners. Het zou goed zijn als de politieke dialoog tussen de voormalige kolonisators en de nu zelfstandige oud-koloniën plaatsvindt in het kader van gelijkwaardig partnerschap. Concreet gezegd, ik zou willen dat ook de dialoog tussen Suriname en Nederland weer op gang komt, niet in de laatste plaats omdat bijna de helft van de Surinaamse bevolking in Nederland woont. Als Europese waarnemer is mijn indruk dat op tal van terreinen, zoals op cultureel, justitieel en taalkundig gebied, zeer intensief wordt samengewerkt, maar dat het op het hoogste politieke- en diplomatieke niveau het aan een goede samenwerking ontbreekt. Het is de taak van beide zijden om de huidige problemen in wederzijds vertrouwen aan te pakken.

Rechtsstatelijkheid en verzoening horen niet op gespannen voet met elkaar komen te staan. Het ene principe kan geen inbreuk maken op het andere of het andere vervangen. Sterker nog, deze twee waardevolle grondbeginselen horen in een geschikte verhouding tot elkaar te staan. 

Voor zowel de Europese Unie alsook, denk ik, Nederland, is het essentieel dat ook op het hoogste politieke en diplomatieke niveau de banden worden aangehaald. Ik hoop dat aan beide zijden diegenen die de dialoog weer op gang kunnen brengen, het initiatief zullen nemen. Ik zou me kunnen voorstellen dat de opening van de archieven uit de jaren tachtig als een positief gebaar vanuit Nederland zou kunnen worden gezien. 

Ik dank u zeer.

Disclaimer

  1. Suriname Herald respecteert de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Suriname. Een ingezonden artikel kan niet worden gebruikt om personen door het slijk te halen en ongefundeerde beschuldigingen aan het adres van personen te uiten. Een ingezonden artikel waarin voornoemde zaken zijn opgenomen, wordt geweigerd.
  2. Suriname Herald kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van een ingezonden artikel. De auteur is volledig aansprakelijk voor de inhoud van zijn artikel.
Voor het opnemen van een ingezonden artikel gelden de volgende voorwaarden.

VANDAAG