Sandew Hira stampt in drijfzand

Hira tijdens zijn project 'De getuigenis van president Desi Bouterse'

Omdat voor Sandew Hira zijn gelijk op voorhand vaststaat en hij zijn persona daaraan gelijkstelt, moet hij leren, vervangen door verdraaien, recht praten wat krom is. Hira weigert te accepteren dat waarheid vrucht is van de tijd, niet van autoriteit.

Hij had gedacht door aan te schuiven bij de macht in Suriname meer geloofwaardigheid, gezag en reputatie te kunnen verwerven. Hij werd (‘in natura’) betaald ‘waarheidsvinder’ van de president-hoofdverdachte, ‘columnist’ van Bakana Tori en mocht de ‘families van 8 december’ belasteren via de paarse staatsmedia.

De gevolgen zijn bekend: Hira werd door het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en erfenis (NiNSee) afgeserveerd als keynote speaker van de Keti-Koti-lezing. Zijn integriteit is in de ogen van de Surinaamse gemeenschap gecompromitteerd. Maar in plaats van te leren, gedraagt Sandew Hira zich als de spookrijder die zijn tegenliggers verwijt de verkeerde kant op te rijden.

Hij mag dan boos stampen, hij stampt in drijfzand. Zo heeft Hira via een interview met zichzelf (FAQ) via social media de vraag gesteld of hij vindt dat Bouterse amnestie voor de decembermoorden moet krijgen. Zijn antwoord was ‘Ja’. Maar in zijn pro- Bouterse boek: ‘De getuigenis van president Desi Bouterse’ had Hira beweerd dat Bouterse ‘onschuldig’ was. Waarom zou iemand die onschuldig is, amnestie moeten krijgen?

Theo Para

VANDAAG