Opgeblazen commotie en reactie vp kleinzielig

Ronnie Brunswijk. Foto: Suriname Herald

De hele opgeblazen commotie en de reactie van vicepresident (vp) Ronnie Brunswijk over de geplaatste cartoon in Dagblad Suriname (DBS) is nogal kleinzielig. Als de vp meer lectuur gelezen had en de kennis tot zich had genomen, dan moet hij geweten hebben dat de mens van oudsher als ‘home sapiens’ voor een groot deel van de aap afstamt. Dus, zijn wij (de mens) onderhuids allemaal apen.

Waar heeft de vp het over? Je zou denken dat hij geen tijd heeft voor de onzinnig geplaatste, cartoon en meer zijn tijd aan de heersende dringende staatszaken moet wijden. Het is verbazend om te zien dat velen onder ons nog niet verlost zijn wat heet: de onverwerkte postkoloniale hebi’s. Overigens, is er geen sprake van een strafbaar feit en is het ook niet verboden om cartoons te publiceren.

In tegenstelling tot sterke democratische rechtstaten moeten deze futiliteiten wellicht in jonge democratieën in een typische Surinaamse context geplaatst worden. Vanwege de worsteling met de democratische beginselen die zich nog in een embryonale fase bevinden. Het is de vraag of de kwestie de mensen in het land wel echt boeit, ze hebben wel andere dingen aan hun hoofd.

Bovendien is het alsof de inzichten van de vp niet verder reiken dan de grenzen van Suriname, want als hij zich beter had laten informeren dan zou hij zien dat er talrijke cartoons van wereldleiders op het net her en der dwarrelen. Zoals die van ex-president van de VS, Barack Obama, de huidige president Donald Trump, de Duitse kanselier Angela Merkel, de Franse president Emmanuel Macron, president Vladimir Poetin van Rusland, wijlen ex-president van Zuid-Afrika Nelson Mandela, premier van het VK Boris Johnson en zo kunnen we nog een tijdje doorgaan. Komt bij dat deze leiders nóóit enige poging hebben aangewend om een ‘censuur ban’ uit te spreken tegen de media die cartoons gepubliceerd hebben.

De ‘oproep’ van de vp en anderen om een blokkade tegen DBS op te werpen, neigen naar dictatoriale machtsdenken om zo de persvrijheid en de vrije meningsuiting in de kiem te smoren. Die tijd is geweest! In Suriname is het dictatoriale militaire regiem van de jaren 80 van de vorige eeuw: dood en begraven. Nog erger, is dat de slappe redactie van DBS op ’blote knieën’ verontschuldigingen heeft aangeboden.

Niet begrepen wordt waarom de vp met zijn achterban er zo een ‘heisa’ van maken. Tenminste als de vp zich niet waant een almachtige vorst te zijn, nu hij tot het ambt is verkozen. Dat zou jammer zijn, want ondanks alle binnen- en buitenlandse kritieken over zijn verleden, werd hem door een grote aanhang het voordeel van twijfel gegund. Reden, omdat hij met zijn team eindelijk het binnenland tot ontwikkeling kan brengen. Overige regeringen hebben dat nauwelijks gedaan. De ophef zou enigszins getemperd zijn, indien zijn staf, zonder medeweten van de vp, opdracht had gegeven om ook een cartoon van de kunstenaar in kwestie te publiceren. Als het ware: met gelijke munt terugbetalen.

Bij de proclamatie van de vier coalitiepartners na de verkiezingen van 25 mei 2020 heeft de wereld kennisgenomen van de zalvende speeches. Het was zo krachtig, bemoedigend en hoopgevend, dat eindelijk positief nieuws over Suriname in de ether werd gelanceerd. En nu krijgen we dit onbenullig geklooi. Allemaal kinderziektes en een valse start. Fouten kunnen gemaakt worden, maar die moeten snel en krachtdadig gecorrigeerd worden. In de loop der jaren heeft het imago van de Surinaamse politiek al forse deuken opgelopen, waardoor het vertrouwen van de burgerij in de politiek is weggeëbd.

De regering-Santokhi/Brunswijk heeft in het binnen- en buitenland én bij Surinaamse diaspora een breed draagvlak. Dit kunnen zij snel kwijtraken als zij niet stevig aan de bak gaan voor de brave burger die al tot de bedelstaf is veroordeeld. Blijf denken/luisteren.

E. Power

VANDAAG