De massameeting ervaring

Angelique Alihusain-del Castilho

En daar was het dan … de massameeting waar we al weken overspraken. De eerste voor deze verkiezingsperiode. In mijn gedachten zijn nog vers de herinneringen aan de massameetings die ik meemaakte in 1987, toen we allemaal ‘Frontaal’ stemden om af te rekenen met het militaire bewind. Dat was de eerste keer dat ik mocht stemmen en ik maakte er heel bewust gebruik van. Het was indrukwekkend herinner ik me nog met al die mensen op ditzelfde Olifant-terrein waar ik afgelopen zaterdag weer was.

Minstens even indrukwekkend was de massameeting van DA91, toen een splinternieuwe combinatie, in 1991. Het was wel een andere ervaring want voor het eerst maakte ik niet alleen gebruik van mijn actief kiesrecht, maar ook mijn passief kiesrecht. Ik was namelijk ressortraadskandidaat voor het ressort Flora. Maar het was ook bijzonder om een andere reden: dit was een partij en combinatie waar ik bewust voor gekozen had en waar ik me medeverantwoordelijk voor voelde als voorzitter van het DA91-Jongeren Forum. En nu haast 25 jaar later, stond ik daar op het terrein van de Olifant. Dit was een massameeting met een heel andere betekenis en ik had een andere rol. Geen jongerenvoorzitter meer, geen kandidaat ressortraad, maar ondervoorzitter van de partij en mede-leidinggevende in het geheel.

Ondanks het slechte weer waren de mensen sterk opgekomen. En terwijl we ons begaven naar het podium herinnerde ik mij mijn eerste ervaring op het podium tijdens een massabijeenkomst. Het was in 2000 in het SPA-centrum in de tijd dat we demonstreerden tegen toenmalig president Wijdenbosch en André Telting als presidentskandidaat voerden. Het was een gewaarwording voor mij te zien dat je vanuit het podium zo een massa bijeenkomst heel anders ervaart dan vanuit het publiek. Misschien komt het omdat je vanuit het podium over de mensen heen kan kijken en tot in de verste achterhoek zaken kan waarnemen. Maar het mysterieuze en opwindende gevoel dat je ervaart vanuit het publiek is toch anders wanneer je op het podium staat.

Ook afgelopen zaterdag ervoer ik dat. Deze keer was er echter nog een ander gevoel, het gevoel van verwachting dat vanuit het publiek op je neerdaalde, het diepe besef van verantwoordelijkheid naar al deze mensen, burgers zoals ik, die hun vertrouwen in jou willen stellen om hun toekomst wederom op koers te zetten. Het besef dat je niet op alles een antwoord zult hebben. Op deze avond was het ook duidelijk dat de mensen niet waren gekomen om diepzinnige en moeilijke boodschappen aan te horen. Ze wilden bevrijd worden van hun angst en versterkt worden met hoop en geloof in een nieuwe toekomst, nieuwe leiders samen met ervaren leiders die het roer zullen overnemen na 25 mei 2015 en schoon schip zullen maken.

Ik had mijn speech thuis voorbereid met als rode draad een boodschap van vertrouwen, moed en daadkracht te presenteren. Toen het mijn beurt werd om te spreken voelde ik de energie van het publiek, ik zag de ogen vol verwachting en besefte dat mijn toespraak met nog meer verve gebracht moest worden dan ooit tevoren. Hier waren mensen die op ons rekenden om hen te overtuigen dat verandering mogelijk is, dat we in eenheid het sterkste zijn en dat de nieuwe en toekomstige leiders geen gebrek aan moed en daadkracht hebben om deze nieuwe weg uit te zetten en voorop te lopen. En hoewel ik niet alles zei wat ik me had voorgenomen, kwam de essentie van de boodschap wel over gezien de quotes en de reacties welke ik achteraf ontving.

Participeren aan een massameeting is een bijzondere ervaring. En hoewel het fenomeen van massameetings niet iets is dat in mijn opinie altijd tot de politiekvoering zou moeten behoren, moet het wel gezegd worden dat het wel een doel dient. Behalve dat mensen over het algemeen psychologisch beïnvloed worden bij het zien van massa, is het ook een uitstekend middel om een maatschappij het ‘wij-gevoel’ terug te geven, het gevoel van saamhorigheid en de daadwerkelijke ervaring van het gezegde: Eenheid maakt macht! En dat was zeker voelbaar!

Tezelfdertijd doet het de sprekers beseffen hoe zeer op hun wijsheid, daadkracht en oprechtheid gerekend wordt door jong, oud, mannen en vrouwen, om datgene te doen dat ten voordele is van ons allemaal. En dat is de boodschap waarvan we allemaal hopen dat die blijft hangen bij de politieke leiders die op deze massameeting hebben gesproken; de boodschap best verwoord in de woorden van de president Pranab Mukherjee van India: Eenheid is kracht, maar dominantie is een teken van zwakte!

Angelic Alihusain-del Castilho, MA. BSc.
Ondervoorzitter DA91

Disclaimer

  1. Een column heeft een maatschappelijke functie in een democratische samenleving.
  2. Columnisten schrijven op eigen titel en onder eigen verantwoordelijkheid.
  3. De publicatie van een column op Suriname Herald, houdt niet in dat Suriname Herald de inhoud van de column onderschrijft.
  4. Suriname Herald is gelet op het bij punt 3 genoemde, niet aansprakelijk voor de inhoud van een column.
  5. Suriname Herald erkent de auteursrechten van columnisten op de inhoud van hun column.
  6. Gelet op de auteursrechten van columnisten op hun column, kan Suriname Herald op verzoek van derden niet overgaan tot verwijdering van een column.
  7. Indien derden het niet eens zijn met de inhoud van een column, dienen zij tot een vergelijk te komen met de columnisten. Eventuele procedures dienen gevoerd te worden tegen columnisten, niet tegen Suriname Herald.

VANDAAG