Stop corruptie voor hoop op een beter leven

Angelique Alihusain-del Castilho

In Indonesië worden de namen van Muhammad Hatta, generaal Hoegeng en generaal Sudirman, steeds teruggevonden op lijsten van voorbeeldfiguren. Het zijn individuen waar de Indonesiërs naar opkijken op basis van de waarden waar zij voor stonden: Hatta voor zijn promotie van soberheid, Hoegeng voor het vermijden van corruptie terwijl hij alle ruimte had om daar ook aan mee te doen en Sudirman voor zijn onconditionele liefde voor zijn land. Naar wie kunnen wij opkijken voor dergelijke waarden hier in Suriname?

Als we om ons heen kijken vandaag de dag zien we slechts enkele personen van dergelijke statuur. We hebben een schrijnend tekort aan goede leiders, zelfs bij het hanteren van een verlaagde standaard.

Wat we momenteel meemaken is een draaideur van vele machts- en geldhongerige politici, jong en oud, man en vrouw, die lak hebben aan ethiek en morele principes, politici die ‘boro pasi’s’ nemen om snel aan de top te komen.

Het probleem is wijdverspreid. In de hoogste instituten van het land tot in de laagste vinden we mensen die gereed en bereid zijn de regels te buigen om hun eigen of groepsbelang te dienen. We weten zeker dat we een heel serieus en ernstig probleem hebben, wanneer zij die verkeren in de hoogste posities in het land zich schuldig maken aan het overtreden van de codes van ethiek en algemene beschaving.

Het is niet alleen dat zij in het middelpunt van de belangstelling staan, wat ervoor zorgdraagt dat hun verkeerde handelen en wangedrag gegarandeerd de aandacht trekt, maar ook omdat wij van hen verwachten dat zij de dragers zijn van de hoogste waarden en normen, dat zij de wetten van het land hoog houden vooral daar zij met een hele hoge mate van macht zijn toebedeeld in hun verscheidene hoge posities.

Macht corrumpeert, dat is inderdaad waar. Maar de combinatie van macht met ethiek en goede wil, kan een duidelijk verschil maken en misschien zelfs voor een wervelende, structurele verandering zorgen!

Abraham Lincoln exploiteerde en misbruikte misschien zelfs de enorme presidentiële macht aan hem toebedeeld, maar hij wendde het aan om een nobel doel te bereiken namelijk de afschaffing van de slavernij.

Vanwege zijn populariteit zou de Zuid-Afrikaanse president en Nobelprijswinnaar Nelson Mandela heel gemakkelijk hebben kunnen beslissen om nog een termijn als president aan te zitten, maar hij zag vrijwillig af van deze optie en bedankte.

De afwezigheid van een gedrevenheid gebaseerd op goede eigenschappen en gevoed door ethische normen bij onze hedendaagse politieke leiders leidt tot vernietigende resultaten.

Er heerst een gevoel dat we leven in een wetteloze situatie, een die omschreven wordt door Thomas Hobbes als te zijn onaangenaam, bruut en niet altijd van korte duur. Niet alleen buiten de sterken de zwakken uit, maar de zwakken op hun beurt doen hetzelfde met hun soortgenoten om te imiteren wat hen aangedaan is door de sterken.

“Iedereen doet het, dus waarom zullen wij het niet doen”, is het meest gehoorde antwoord tegenwoordig aan ons gegeven door hen die zich niet aan de regels houden. Als personen in hoge posities voortgaan met het overtreden van de regels en wetten, waarom zou de bevolking zich dan aan de regels moeten houden? En als de afstraffing van de overtreding van wet en regelgeving door topfunctionarissen uitblijft, mogen wij dan toch niet verwachten dat de gewone burger zich aan de wet zal houden.

Het is dit niveau van cynisme dat aan de basis ligt van onze wetteloze situatie. Topfunctionarissen bedenken zich geen twee keer om gelden uit de staatskas ondeugdelijk aan te wenden net als hoe autobestuurders er geen probleem mee hebben gewoon door rood te rijden of vuil uit hun rijdende auto’s te gooien.

Ze kunnen de wetten en regels overtreden want niemand ziet het, omdat zij die erop moeten toezien het veel te druk hebben met het behartigen van hun eigen belangen.

Politici maken zich niet druk om het overtreden van politieke geboden want ze gaan ervan uit dat regels en procedures altijd aangepast zullen en kunnen worden op basis van wat op dat moment voor hen gunstig is.

Echter, er is hoop, we zijn nog niet verloren! Het is heel belangrijk dat we instituten in het leven roepen die een resoluut einde kunnen helpen brengen aan deze bandeloosheid in het openbaar bestuur. Een belangrijke speler op dit vlak is het Anticorruptie Instituut. Dergelijke instituten hebben aangetoond, daar waar goed en deugdelijk ingericht, een radicaal einde te kunnen brengen aan corruptie en een actieve bijdrage te leveren aan het ontmoedigen ervan en bewust maken van de samenleving van de destructieve gevolgen van dit onbetamelijk gedrag van vooral bestuurders en politici. Hong Kong, Singapore en Botswana zijn hiervan sprekende voorbeelden.

Een dergelijk instituut is de drager van de ethische en morele standaard en moet gevrijwaard worden van inbreuken op de ethische normen. Om de corruptie binnen de hoogste regionen van Suriname te bestrijden en te ontmoedigen, zal een dergelijk Anticorruptie Instituut ons krachtigste middel zijn en daarom zullen de hoogste standaarden binnen dit instituut moeten gelden.

Een instituut dat hiertoe in staat blijkt, zal alle Surinamers optimistischer maken over hun toekomst. Wij moeten niet vergeten dat sociale rechtvaardigheid een uitkomst is van de heerschappij van recht en wet en dat is alleen gegarandeerd wanneer onze wetgevers en ordehandhavers een hoge ethische en integriteitsstandaard hanteren. Het is aan ons, het volk van Suriname, dit af te dwingen en te eisen van elk één die deel wil uitmaken van het beleidscentrum van ons land!

Angelic Alihusain-del Castilho, MA. BSc.
Ondervoorzitter DA91

Disclaimer

  1. Een column heeft een maatschappelijke functie in een democratische samenleving.
  2. Columnisten schrijven op eigen titel en onder eigen verantwoordelijkheid.
  3. De publicatie van een column op Suriname Herald, houdt niet in dat Suriname Herald de inhoud van de column onderschrijft.
  4. Suriname Herald is gelet op het bij punt 3 genoemde, niet aansprakelijk voor de inhoud van een column.
  5. Suriname Herald erkent de auteursrechten van columnisten op de inhoud van hun column.
  6. Gelet op de auteursrechten van columnisten op hun column, kan Suriname Herald op verzoek van derden niet overgaan tot verwijdering van een column.
  7. Indien derden het niet eens zijn met de inhoud van een column, dienen zij tot een vergelijk te komen met de columnisten. Eventuele procedures dienen gevoerd te worden tegen columnisten, niet tegen Suriname Herald.

VANDAAG