Juridische kwakzalverij zijdens Eugène van der San (tweeluik: deel 1)

Eugène van der San. Foto: NII

Onlangs heeft de heer Eugène van der San in een artikel gereageerd op een video van advocaat Serena Essed. Dat artikel is op 1 april 2020 gepubliceerd op Starnieuws, onder de titel Reactie op de bewering ‘staatsrechtelijk potje’.

Het lijkt wel of de Goden nu Eugène van der San om zijn overmatig zelfgevoel, in het vizier hebben genomen en hem het slachtoffer laat worden van zijn eigen overdosis aan zelfgevoel; zelfreiniging heet dat. Althans die indruk wekken bepaalde gedragslijnen. De zelfgenoegzaamheid spat ervan af, maar boontje komt vroeg of laat om zijn loontje. Ook komt ons in dit opzicht een oud bestuurlijk beginsel voor de geest, waarvan wij ook na lang googelen de herkomst niet hebben kunnen achterhalen: “Pour nos amis tout, pour les autres la rigueur de la loi” (voor onze vrienden alles, voor de anderen de scherpte van de wet).

Serena Essed heeft gesteld dat de “Valutawet”, maar ook alle andere wetten vanaf 22 december 2015 ongeldig zijn. Dit, vanwege het feit dat het Hof van Justitie onlangs besloten heeft dat de heren Raymond Sapoen en Diepakkoemar Chitan vanaf 22 december 2015 geen assembleeleden meer zijn. De Nationale Assemblee (DNA) dient volgens de Grondwet te bestaan uit 51 leden, maar door de terugroeping van deze heren, bestond DNA al die tijd uit 49 leden. Hierdoor zouden de ontwerpwetten van DNA niet rechtsgeldig zijn, aldus Serena Essed. De datum van 22 december 2015 zullen wij hierna aanduiden als “2015” (leest wat makkelijker).

Eugène van der San: “Wat is er aan de hand? Er is sprake van dwaling en bedrog. Dwaling: omdat bij de toepassing van de Terugroepwet ingevolge artikel 68 lid 1 onder c van de Grondwet, de opengevallen plaatsen worden ingenomen volgens regels vastgelegd in artikel 137 van de Kiesregeling. Dit wordt geacht bekend te zijn bij personen als de betrokkene waardoor er de facto 49 leden kunnen worden geteld, maar de jure, staatsrechtelijk, DNA nog steeds uit 51 leden bestaat, want het proces van invulling is inwerking. Vandaar dat die redenering voor een jurist niet opgaat”.

Commentaar
Hij bedoelt: nu uit de 51 DNA-leden twee leden teruggeroepen zijn, zul je bij een volle zaal 49 leden tellen (de facto), maar eigenlijk 51 leden moeten zien (de jure). Dit baseert hij op het feit dat het proces tot invulling van de opengevallen plaatsen in gang gezet is. Laten wij even aannemen dat dit zo is. Dit proces kan alleen nu pas in gang gezet zijn na het recente vonnis van het Hof en dus niet vanaf 2015 (jaar van terugroeping). Vanaf 2015 tot zeer recent moest je dus echt 49 leden tellen en ook zien (de facto en de jure).

Dit houdt in dat de wetten vanaf 2015 tot de recente datum waarop het proces tot invulling van de opengevallen plaatsen in gang gezet zou zijn, niet geldig zijn. De wetten waaraan Sapoen en Chitan meegewerkt hebben zijn sowieso niet geldig, maar dat behoeft geen uitleg hier.

Van der San zegt verder dat indien het proces tot invulling tot de opengevallen plaatsen in gang gezet wordt, DNA geacht dient te worden te bestaan uit 51 leden, ook indien er slechts 49 leden zijn. Wij lezen dat artikel 137 van de Kiesregeling alleen vertelt door wie de teruggeroepen heren opgevolgd dienen te worden, niets meer en niets minder. Dit artikel zegt nergens dat bij terugroeping automatisch de opvolgers toegetreden zijn tot DNA. Voor toetreding tot DNA dienen de opvolgers nog zelfs beëdigd te worden en hun eed af te leggen.

Overigens is het nog de vraag op welke datum de invulling van de opengevallen plaatsen in gang gezet is.

Eugène van der San: “Bedrog: omdat in het dictum van het hoger aangehaalde vonnis van het Hof staat dat de twee assembleeleden zich niet mogen uitgeven als assembleeleden en wel vanaf de beslissing, dus ex nunc op straffe van een dwangsom. Naar mijn mening heeft de advocaat te kwader trouw gehandeld, tenzij we mogen aannemen dat dit komt door onwetendheid hetgeen wij van zo een nadrukkelijk aanwezige persoon niet mogen aannemen”.

Commentaar
Van der San bedoelt dat het Hof gezegd heeft dat Chitan en Sapoen niet meer als assembleeleden gelden vanaf de datum van het recentelijke vonnis. Daarvóór zouden deze heren wel als assembleeleden hebben gegolden; dat suggereert Van der San.

Wij hebben sterk het vermoeden dat hij het vonnis niet gelezen heeft. Wij zullen enkele zinsdelen uit het vonnis aanhalen, waaruit blijkt dat het Hof van mening is dat Chitan en Sapoen geacht worden vanaf 2015 geen assembleeleden te zijn geweest en dus niet vanaf recente datum van het vonnis:

3.3.5 ……….. De onderhavige vordering is immers niet ingesteld tegen de Uitvoerende Macht, maar tegen DNA-Voorzitter en tegen twee burgers, Sapoen en Chitan …….

Commentaar
Toen de vordering ingesteld werd in 2015, waren Sapoen en Chitan twee burgers en geen DNA-leden meer. Het Hof gebruikt bewust het begrip “DNA-voorzitter” en stelt de DNA-voorzitter dus niet gelijk aan burger, maar Sapoen en Chitan wel.

3.7 ……… dat het eindigen van het lidmaatschap van de betrokken volksvertegenwoordiger………..een feit is bij de betekening van het deurwaardersexploit ……

Commentaar
Het lidmaatschap van Sapoen en Chitan is een feit vanaf de datum waarop dit via de deurwaarder kenbaar is gemaakt aan deze heren (in 2015). Anders gezegd, vanaf die datum zijn ze geen assembleeleden meer.

3.9. …… Sapoen en Chitan verboden wordt op enigerlei wijze te handelen als waren zij nog leden van DNA …..

Commentaar
Zij mogen niet zeggen of handelen alsof zij assembleeleden waren vanaf 2015. Anders zou de zin hebben geluid als: “….. verboden te handelen als zijnde nog leden van DNA”. Het Hof praat in de verleden tijd.

Eugène van der San: “Vandaar dat het Hof van Justitie verplicht is om disciplinaire maatregelen tegen betrokkene te treffen anders blijft men misbruik maken van de (goedheid) van het Hof van Justitie. Het constant verkondigen dat de aanname van de ‘Wet controle valutaverkeer en transactiekantoren’ onrechtmatig is geschied en dat de rechter zal worden geadieerd, is ook zo een grote onzin. Hoe komt een initiatiefwet tot stand?”

Commentaar
Daar gaan wij al, hij begint persoonlijk te worden als de korte kont korter wordt; hij wil Serena Essed verwijten van onwetendheid, iets dat in het woordenboek van Van der San synoniem is voor “jo koe”. Hier kun je zien dat deze man geen tegenspraak duldt en dat men geen andere mening mag hebben. Bescheiden, maar professioneel zoals Serena Essed overkomt bij ons, heeft zij steeds gesteld dat het naar haar mening ‘zo’ is. Hiervoor zou Serena Essed volgens Van der San gestraft moeten worden.

Een wet is een volkswil. De grondwetgever heeft bepaald dat de wet (volkswil) tot uiting komt met een DNA die bestaat uit 51 DNA leden. Met 49 leden is die volkswil dus nimmer tot uiting gekomen. Van der San had bij de rechter ooit een geding aanhangig gemaakt tegen de examencommissie van het Ministerie van Onderwijs. Hij wilde dat een cijfer 5,45 afgerond werd tot cijfer 6. Iets wat krom was, wilde hij via de rechter laten rechtzetten. De rechter heeft hem toen erop gewezen dat het cijfer 5,45 niet afgerond kon worden tot het cijfer 6.

Zo is het in dit geval ook; 49 leden kunnen niet afgerond worden naar 51 leden. Hier ziet u hoe hij zich bedient van juridisch kwakzalverij en het aantal van 49 wil omtoveren in 51. Iets wat krom is, wil hij recht praten, maar Serena Essed moest wel straf krijgen omdat zij slechts een andere mening heeft.

Indien iemand anders dit gedaan zou hebben, zou hij door Eugène Van der San bejegend worden met “jo koe”.

Sunil Sookhlall & Kries Mahabier

Disclaimer

  1. Een column heeft een maatschappelijke functie in een democratische samenleving.
  2. Columnisten schrijven op eigen titel en onder eigen verantwoordelijkheid.
  3. De publicatie van een column op Suriname Herald, houdt niet in dat Suriname Herald de inhoud van de column onderschrijft.
  4. Suriname Herald is gelet op het bij punt 3 genoemde, niet aansprakelijk voor de inhoud van een column.
  5. Suriname Herald erkent de auteursrechten van columnisten op de inhoud van hun column.
  6. Gelet op de auteursrechten van columnisten op hun column, kan Suriname Herald op verzoek van derden niet overgaan tot verwijdering van een column.
  7. Indien derden het niet eens zijn met de inhoud van een column, dienen zij tot een vergelijk te komen met de columnisten. Eventuele procedures dienen gevoerd te worden tegen columnisten, niet tegen Suriname Herald.

VANDAAG