Het fenomeen Desiré Delano Bouterse

Print Friendly, PDF & Email

Er zijn in de wereld slechts weinig politieke leiders die nationaal en beperkt internationaal, centraal in het middelpunt van de belangstelling staan. Dit kan slechts indien die leiders zich onderscheiden door het bedrijven van politiek non-conformisme, oftewel het zich niet aan vreemde mogendheden onderschikken. Desiré Delano Bouterse is in nationaal opzicht, vergelijkbaar met de historische helden Anton de Kom en Louis Doedel en in internationaal opzicht met leiders zoals Fidel Castro en wijlen Hugo Chávez. Ook deze voorvechters van nationale waardigheid en het voeren van strijd voor gelijkwaardigheid van hun landen, ten opzichte van de kolonialisten en imperialisten, werden het slachtoffer van misdadig handelen.

Anton de Kom en Louis Doedel werden na hun strijd voor vakbondsrechten, respectievelijk naar Nederland weggevoerd, alwaar die werd geïnterneerd. Louis Doedel daarentegen, werd feitelijk levenslang veroordeeld tot verblijf in een psychiatrische inrichting. In de contemporaine geschiedenis van Suriname, werd in hetzelfde kader door onder andere Desiré Delano Bouterse strijd geleverd voor een vakbond binnen het Nationaal Leger, een strijd met verregaande consequenties voor Suriname. De staatsgreep van 25 februari 1980 was daarvan het gevolg en de start van de feitelijke dekolonisatie een feit.

De nieuwe de Kom c.q. Doedel was geboren. Zo ook de repercussies tegen dit nieuwe fenomeen, die in dit geval andere vormen kreeg. Nederland ging ertoe over de gebleken onaantastbare Bouterse internationaal mensonterend te demoniseren. Onderdeel daarvan was het georganiseerd discrediteren van voornoemde Bouterse, die voor Nederland en de nationale tegenstanders verwerd tot een syndroom. Het orkestreren en regisseren van diverse staatsgrepen in Suriname, tot en met het litigieus en politiek geïnspireerd doen veroordelen van Bouterse voor vermeende drugspraktijken, werd welhaast crimineel tegen de onbetwiste nationale volksleider van Suriname ingezet.

Desiré Delano Bouterse is niet alleen de meest geliefde president van Suriname aller tijden, op oneigenlijke gronden is die eveneens de meest verguisde. Het volk van Suriname draagt deze president op handen en is daarvoor een immens populaire inspiratiebron. Nooit eerder in de geschiedenis van Suriname wist één politicus het zover te krijgen dat er op basis van zijn charismatische persoonlijkheid en zijn uitgezet regeringsbeleid, zoveel jonge artiesten geïnspireerd, vrijwel dagelijks muziekteksten en muzikale composities het levenslicht doen zien. Slechts met Jopie Pengel als beperkt voorbeeld, kan dit charisma ervoor zorg dragen dat mensen bij het zien van Desiré Delano Bouterse, welhaast in trance, hysterie dan wel vervoering geraken. Laat het duidelijk zijn, in deze vorm vertoonde dit beeld zich nooit eerder in Suriname. De politicus ook, die sinds het zelfstandig politiek functioneren van Suriname, de meeste stemmen op zich uitgebracht zag. Dit fenomeen bracht geen politieke organisatie sec voort, maar meer nog een waarachtige beweging.

De huidige president van Suriname heeft meerdere methodieken die hij hanteert om zijn volk tot inspiratie te brengen en te houden. Zo sprak hij op 24 februari jongstleden tijdens zijn redevoering op het Veerplein over het inclusief denken. Hierover weidde hij helaas niet uit. Ingewijden weten echter waar Desi Bouterse op doelde. De methodiek van het inclusief denken is gebaseerd op het volgende principe.
Niet het denken in termen van wij en zij, van wij van de regeringscoalitie en zij van de oppositie, maar een “wij-denken” inclusief “de ander” zou garant moeten staan voor een snelle ontwikkeling van de Republiek Suriname, maar meer nog de ontwikkeling van de menselijke hulpbronnen.

Dit principe getuigt van een denken van hogere orde dan het denken dat uitsluitend exclusief is gericht. Sporen van dit soort denken, kunnen wij bijvoorbeeld ontwaren bij het leiderschap van de Nationaal Democratische Partij in Suriname. Het betekent ook dat dit principe meer mogelijkheden opent binnen het eigen beleidskader voorwaarden te creëren, die kansrijkere samenwerkingsvormen kunnen opleveren, omdat in elk geval de waardigheid van de andere ten volle wordt erkend en geaccepteerd.

In metaforen uitgedrukt komt dit neer op: een “ons” voorbeeld van het inclusief denken is tenslotte meer waard dan een “kilo” aansporing op basis van exclusiviteit. Dit laatste is overigens één van de meest in het oogspringende essenties van goed en ver reikend leiderschap.

Een ander uit het oog springende principe dat door Desiré Delano Bouterse in zijn politiekvoering wordt uitgedragen is dat van de doelgerichtheid. Dit principe gaat uit van het volgende. Iedereen, waar ook ter wereld of in welke hoedanigheid dan ook, heeft behoefte aan een onomstotelijke bevestiging van eigenwaarde. Dat kan alleen worden bereikt als het gevoel bestaat dat er een bijdrage wordt geleverd aan één of ander “hoger doel” in het leven van onze landgenoten en van onszelf. Echte leiders voorzien in die behoefte. Die maken aan degenen aan wie zij leiding geven duidelijk om welk doel het gaat. Grosso modo komt dit ideologisch doel overeen met het verschaffen van waardigheid en zelfrespect aan Suriname en haar bewoners.

Inspiratie en motivatie zijn de sleutelconcepties voor het bereiken van dit hoger doel.
Samenvattend komt het met betrekking tot het principe van de doelgerichtheid uit op de volgende stelling:
– het verschil tussen leiders en managers kan worden herleid tot het begrip “doel”.
– Leiders die een doel van “hogere orde” zien, creëren energie door anderen en in dit geval Surinamers, voor dat doel enthousiast te maken.

Wellicht dat door deze uiteenzetting beter begrepen kan worden hoe en wie de mens en politicus Desiré Delano Bouterse is en hoe die zijn geschiedenis en die van de Republiek Suriname op weg naar een feitelijke dekolonisatie tot op heden heeft kunnen schrijven. Het is misschien thans ook meer begrijpelijk, waarom deze unieke en briljante politicus anno 2015 en wel op 25 mei aaanstaande, afstevent op een glorieuze verkiezingswinst

Roy Raymond de Miranda

Disclaimer

  1. Suriname Herald respecteert de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in de Grondwet van de Republiek Suriname. Een ingezonden artikel kan niet worden gebruikt om personen door het slijk te halen en ongefundeerde beschuldigingen aan het adres van personen te uiten. Een ingezonden artikel waarin voornoemde zaken zijn opgenomen, wordt geweigerd.
  2. Suriname Herald kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van een ingezonden artikel. De auteur is volledig aansprakelijk voor de inhoud van zijn artikel.
Voor het opnemen van een ingezonden artikel gelden de volgende voorwaarden.

VANDAAG