Suriname, gezegend land?

Dat wij Surinamers in een moeilijk vaarwater zijn beland, is een voldongen feit. Het is weliswaar de hoogste tijd, dat het tij wordt gekeerd. De huidige sociaaleconomische situatie is haast voor elke Surinamer duidelijk tast- en vooral voelbaar.

Dat het voor de toeristen en de vakantiegangers een “schijnwelvaart” lijkt, is slecht een camouflage. Alhoewel men enerzijds klaagt over de verhoogde benzineprijzen, nemen anderzijds de files steeds toe. Inderdaad kampt het land momenteel met complexe problemen, w.o. het deviezenvraagstuk, de toegenomen criminaliteit, die steeds grimmiger wordt! Voorts het seksueel misbruik van minderjarigen en de prostitutie alsook de jeugdprostitutie. Is er dan sprake van moraal, zeden, normen en waarden?

Om deze en andere problemen enigszins op te lossen, wordt er een gedegen aanpak, daadkracht en vooral een eerlijk beleid vereist. Zijdens de regering moet er veel worden bezuinigd o.a. op het gebied van sanering van het ambtenarenkorps, dat eerder een “waterhoofd” is geworden. Inperking van grote en onnodige delegaties naar buitenlandse reizen. Een gedegen en goed economisch beleid voeren en vooral de overheidsuitgaven saneren!

In Suriname zijn er zoveel mogelijkheden, denk aan de natuurlijke hulpbronnen. Als er sprake is van armoede, dan zijn er gen redenen daartoe. Wat in zo’n gezegend en rijk land ontbreekt, is o.a. goede leiders met managementkwaliteiten en goede beleidsinzichten. Het vertrouwen in de huidige leiding is als het ware zoek. Het volk gaat gebukt onder de thans heersende economische malaise/crisis. Heel wat diensten, eerste levensbehoeften, benzine etc. zijn haast onbetaalbaar geworden voor het grootste deel van de bevolking. Het gros van de gemeenschap schaft slechts het hoognodige aan aangezien het een zware opgave is om de touwtjes aan elkaar te kopen en het hoofd boven water te kunnen houden.

Het fenomeen “pakketten” heeft zijn intrede gedaan. Dit is een zeer zorgelijke ontwikkeling, omdat voeding een der basisbehoeften is. Als burgers hun dag moeten doorkomen met de vraag hoe zij aan eten komen, dan zijn in de Surinaamse samenleving ook de eigen waardigheid en het zelfrespect in het geding. Dit en andere factoren kunnen mensen aanzetten tot ongewilde activiteiten, zoals criminaliteit, verslaving, prostitutie, zelfdoding etc. Ook blijkt dat criminaliteit en verslaving meestal een relatie hebben met werkloosheid en armoede.

Tevens blijkt, dat mensen met een betaalde baan en een laag inkomen vaak rond de armoedegrens verkeren. Zij overleven meestal geholpen door zeer riskante leningen. De nieuwe trend in Suriname is ook merkbaar, dat men verslaafd is geraakt aan het gokken; zie de vele cambio’s.

Wat moet thans gebeuren?
Men dient zich in ’s landsbelang in te zetten, waarvoor men in een bepaalde functie is aangesteld. Niet streven naar eigen belang, nepotisme, familie- en vriendjespolitiek, maar het Surinaamse belang boven op stellen.

Het is trouwens een dringende vereiste, dat eenieder en elke rechtgeaarde burger zijn bijdrage moet leveren tot het leef- en woonbaar maken van ons geliefd en gezegend land!

Roy Harpal

VANDAAG