Reactie op Ahmad Jhawnie

Roy de Miranda. Beeld: NII

Ahmad Jhawnie bevestigt hetgeen ik in mijn artikel over het opkomend facisme in Suriname beschreef. In die context meldde ik dat het opvallend is dat sinds 25 mei 2020 een bepaald deel van het Surinaamse volk geen enkele vorm van kritiek duldt en wenst men anderen het recht op vrije meningsuiting bombastisch te ontnemen. Dit is een ernstige en evenzeer kwalijke zaak waarop scherp dient te worden gelet.

Dat artikel is bezijdens de waarheid, in een heel ander licht geplaatst dan het bedoeld was en in merites juist. Nergens in dat artikel is één greintje rassenhaat gebezigd, noch gepredikt. Er zijn slechts onomstotelijke feiten genoemd en waarvan Jhawnie hier het bewijs voor levert.

Alles wat publiekelijk gezegd c.q. geschreven wordt, niet inhoudelijk en feitelijk beoordelen, maar politiseren en naar het niveau van racisme deduceren, getuigt helaas van een buitengewone kortzichtigheid die aan bekrompenheid grenst. En ook daarvan levert Jhawnie hier het loepzuiver bewijs. Het is puur zwaktebod.

Mijnheer ontbeert taalbesef en toont dat in zijn reactie op het artikel ‘Premieroof’ duidelijk aan. Begrijpelijk lezen is voor Jhawnie kennelijk te hoog gegrepen. De essentie van mijn, in het laatstgenoemde artikel te berde gebrachte, is “de vervuiler van het verkeer die verkeerschaos met verregaande exorbitante schade-uitkeringen genereert, dient een hogere verzekeringspremie te worden doorberekend en niet de fatsoenlijke verkeersdeelnemers die decennialang schadevrij rijden”.

Deze laatste categorie verzekerden kost de Assuradeuren namelijk geen rooie cent, sterker nog, die is slechts een melkkoe! Is dit zo moeilijk te begrijpen mijnheer Jhawnie? Al hetgeen u met een waterval aan onzin over mijn valide protest uitstrooit, kwalificeer ik als verbale orgasmes waar niemand iets voor koopt.

Ik besluit met de herhaling van mijn eerdere betoog, onbesuisde premieverhogingen richting fatsoenlijke verkeersdeelnemers is welhaast crimineel. Voer voor roekeloze recidiverende schadeveroorzakende laagvliegende wegpiraten, in getrapte vorm hogere eigen risico bedragen in. Bijvoorbeeld: de eerste schade waarbij er sprake is van grove nalatigheid een eigen risico van SRD 1500,00.

Bij de tweede keer, onder vergelijkbare omstandigheden, een eigen risico van SRD 3000,00. Wanneer dergelijke verzekerden hun levensgevaarlijke capriolen in de portemonnee voelen, zullen zij zich tweemaal bedenken dat asociaal verkeersgedrag nog langer aan de dag te leggen.

En wanneer de onverbeterlijke weggebruiker, trots dit soort rigoureuze maatregelen, niet voor verbetering vatbaar blijkt, dan verdwijnt die voor alle Assuradeuren op een ‘Blacklist’. Dit betekent dat diens motorvoertuigen niet langer kunnen worden verzekerd bij de traditionele verzekeringsbedrijven.

Voor die “geblackliste’ verkeersdeelnemers zal dan een nieuwe verzekeringsmaatschappij die hoge risico’s tegen absurd hoge premies berekent als terminus, moeten worden opgericht. Terminus zou een consortium van de reeds bestaande Assuradeuren kunnen zijn.

Alleen op deze wijze zal de wildgroei van schade-uitkeringen worden ingedamd en het kaf van de koren worden gescheiden. De fatsoenlijke verkeersdeelnemer die schadevrij rijdt wordt daarmee effectief van oneerlijke premieverhogingen gevrijwaard.

Mijnheer Jhawnie, hopelijk begrijpt u na deze uitgebreide uitleg, de belachelijkheid van uw opportunistische reactie op mijn artikel ‘Premieroof’.

Roy de Miranda

VANDAAG